Blog roku 2005

Żniwa i sianokosy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz

HTML

  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.

Plain text

  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
CAPTCHA
Udowodnij że nie jesteś robotem!
   ___     ___     __     _____   ____  
/ _ \ / _ \ / /_ |___ / | ___|
| (_) | | (_) | | '_ \ |_ \ |___ \
\__, | \__, | | (_) | ___) | ___) |
/_/ /_/ \___/ |____/ |____/
Wpisz kod z ASCII art.

Komentarze

zuza (niezweryfikowany)

Najbardziej z dzieciństwa lubiłam sianokosy ,zapach to na pierwszym miejscu.Za wsią ciągneły się łaki każdy miał tam swój "płachetek" -kawałek łąki ,lLe po skoszeniu potrawu/drugie koszenie/można było wypasać bydło  na tzw.gromadzkim czyli na wszystkich łąkach.Był to prawdziwy raj dla nas dzieciaków.Zbierały sie dzieciaki z całej wsi,ogniska pieczone ziemniaki i tak do pierwszych przymrozków.Takie tam wspomnienia wzbudziłeś we mnie.Pozdrawiam serdecznie

czado

U nas oprócz typowych łąk do koszenia były jeszcze gromadzkie pastwiska, po których uganialismy za piłką do ciemnej nocy. Czasem, gdy ta piłka odleciała dalej, z powodu ciemności trudno było ją znaleźć. Rodzice nie mieli z tym problemu. Pozdrawiam :)