Blog roku 2005

Ostatni świadkowie…

…pamiętający który zagon kto uprawiał, dźwięk dzwonu z cerkwi i czerwonego kura…

 

Dodaj komentarz

HTML

  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.

Plain text

  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
CAPTCHA
Udowodnij że nie jesteś robotem!
  _  _     _____    ___     __     _  _   
| || | |___ | ( _ ) / /_ | || |
| || |_ / / / _ \ | '_ \ | || |_
|__ _| / / | (_) | | (_) | |__ _|
|_| /_/ \___/ \___/ |_|
Wpisz kod z ASCII art.

Komentarze


  • ~aneczka

    ciepłe, letnie kolorki :)



  • mariola121@autograf.pl

    Łał. świetne zdjęcia. Zapraszam do ocenienia mnie [photo-frenzy.blog.onet.pl]



  • ramona7@op.pl

    W mojej wsi, też sa takie smutne drzewa. jak porzuceni przyjaciele…



  • ~fotograficznie2.blog.onet.pl

    Ciekawe ujęcie nietypowego drzewa. Z pewnością dużo jeszcze pamięta.



  • ~Carrmelita

    Na Wołtuszowej trwają wśród jasnych traw zdziczałe drzewa owocowe … Kostropate, zasuszone, powykręcane, z coraz bardziej kłującymi gałązkami i ginącymi z roku na rok listkami. A jednak są, istnieją choć słodki ciężar konarów nie absorbuje. A co na to Poeta: Jabłek wprawdzie nie rodzę lecz mnie Pan tak kładziejako szczep napłodniejszy w „Wołtuszowskim sadzie” …;))